در حاشیه آغاز به کار ستاد ثبت نام از کاندیداهای انتخابات مجلس

جمع آوری نقدینگی مردم با پیش فروش سکه بهمراه افزایش قیمت دلار و واریز به حساب دولت

 

سیاست بازی دولت و حاکمان این روزهای مملکت اتفاق جدیدی نیست اما  هر بار تکرار می شود  ، ماجرا مربوط به چند هفته و یا حتی بهتر بگویم چند ماه اخیر است که با رشد قیمت طلا و خصوصا»  سکه شاهد اوج خرید و فروش در بازار طلای ایران بودیم اتفاقی که تعدادی از شهروندان را  خوشحال و راضی از سودی که نصیبشان شد به خانه فرستاد ، اما این پایان ماجرا نبود روزها میگذشت و در پی افزایش قیمت سکه ،  بازی وارد مرحله جدیدتری شد .

رشد نجومی دلار که تا همین دو روز قبل ادامه داشت و شاید  باز تکرار گردد ، هر چند رشد دلار ازدیروز ثابت باقی مانده اما همین قیمت نسبت به یک ماه گذشته  نزدیک به پنجاه درصد افزایش داشته است.

 اما  خبری در خبرگزاری ها انتشار یافت  :

عصر ایران –سوم دی 1390-در چهار روز نخست اجرای طرح پیش فروش سکه توسط بانک مرکزی، بیش از 550 هزار قطعه سکه تمام بهار آزادی پیش فروش شده که باعث جمع آوری 3 هزار میلیارد ریال نقدینگی سرگردان از بازار – حداقل برای مدت 4 ماه – شده است.

http://www.asriran.com/fa/news/194517

گزارش یاد شده فقط مربوط به سکه است  و در این گزارش اشاره ای به افزایش نرخ دلار نشده  اما  با پیش فروش 550 هزار قطعه سکه بهار آزادی  مبلغ  3 هزار میلیارد پول واریز به حساب دولت کرد و این حدودا معادل همان مبلغ اختلاس شده آقایان است .

آری در ظاهر شاید سودی نصیب تعدادی از مردم گردید اما سود اصلی و مبلغ اصلی در جیب دولت فرو رفت و مشکلات ما و جامعه مان باقی ماند  ، اما اگر به نمودار زیر در خصوص دلار و رشد آن در یک ماهه اخیر  توجه کنیم به نتایج دیگری دست خواهیم یافت  ، تفاوت دلار آزاد و بانک مرکزی در جیب چه کسانی فرو رفت و چه کسانی بیشترین نقش را داشتند باید باز هم نگریست و قطعا نیاز است به کمک و همیاری کارشناسان اقتصادی به این مسائل نگریست .

 

ولی آنچه مسلم است با جمع آوری نقدینگی سود سرشار نصیب آنانی میشود که در پشت پرده نقش دارند و خود از صاحبان قدرت و کنترل بازار هستند .

نگارشی بر حضور دوباره مصطفی دنیزلی در فوتبال ما

آن مرد آمد .

آن مرد سوار بر اسب آمد .

آن مرد سوار بر اسب با خورجینی خالی آمد.

آن مرد سوار بر اسب با خورجینی خالی به زودی با خورجینی پر پول باز خواهد گشت .

چند خطی نگاشتم برای وضعیتی که هم اکنون در ورزش کشور  با آن روبرو هستیم ؛  در خصوص توانائی های مصطفی دنیزلی شکی وجود ندارد اما آنچه که در این خصوص بیشتر بحث است پولهایی است که در این نقل و انتقالات جابجا میشود و هیچ کس هم پاسخگو نیست شاید نیاز باشد نگاهی به مربیان سالهای اخیر پرسپولیس بیاندازیم

مربیان پرسپولیس :

1-علی پروین:از پنجم مهر 1377 تا اول تیر 1382

2- وینگو بگوویچ (کرواسی):از هفتم شهریور 1382 تا پایان سومین دوره لیگ برتر

3-راینر زوبل (آلمان):از 24 شهریور 1383 تا 30 خرداد 1384

4-علی پروین: از پنجم تیر 1384 تا 23 بهمن 1384

5-آری هان (هلند): از 27 بهمن 1384 تا 17 اردیبهشت 1385

6- مصطفی دنیزلی (ترکیه):از 18 شهریور 1385 تا 11 خرداد 1386

7-افشین قطبی:از 25 مرداد 1386 تا 30 آبان 1387

8-افشین پیروانی:از اول آذر 1387 تا 18 بهمن 1387

9-نلو وینگادا: (پرتغال) از 21 بهمن 1387 تا 6 خرداد 1388

10-زلاتکو کرانچار: (صربستان) 30 تیر 1388 تا 6 دی 1388

11-علی دایی: از 7 دی 1388 تا 20 خرداد 1390

12-حمید استیلی:از 31 خرداد 1390 تا 18 آذر 1390

13- مصطفی دنیزلی : …………………

با یک چرتکه ساده میتوان مبلغی را که به این مربیان پرداخت شده را جمع کرد و به یک عدد نجومی رسید ، حاصل این همه پولی که جابجا شده چیست  آیا امروز پرسپولیس میتواند به خود ببالد که حداقل دو بازیکن را خود ساخته وتحویل فوتبال داده است.

پرسپولیس صاحب چیست   ورزشگاه ، ساختمان ،مراکز استعداد یابی ، و مدارس فوتبال و…………….

پرسپولیس امروز فقط اسمی را می کشد که هیچ ندارد ، فقط سالها است که پول های بی حساب به این باشگاه سرازیر می شود و سرانجامی به جز هدر دادن این پولها نصیب فوتبال نمی شود ،

 سرمایه ملی  در اختیار مدیرانی ناکارآمد  که فقط برای سو استفاده ، بهره میجویند و این بار کج همینطور به پیش میرود و …………….

در حاشیه جشن یکسالگی هدفمندسازی یارانه ها

آلودگی هوا

مرثیه ای به نام ورشکستگی صنعت ایران

این روزها بیش از همیشه اخباری در صفحه اول خبرگزاری ها دیده می شود که هر چه بیشتر نشان از ورشکستگی اقتصادی در ایران است ، بیکارشدن کارگران در صنایع خودرو سازی ، صنایع تولید مواد اولیه و شرکت های پیمانکاری معضل بزرگی شده است که هر لحظه وسعت آن گسترده تر میشود شاید اینگونه تصور شد که این وضعیت مربوط به امروز و یا دیروز نبوده و دیر بازی است که این وضعیتی  وجود داشته .

 ولی آنچه که مسلم است این وضعیت  این روزها در بیشترین حد خود است و  وقتی بیشتر نمایان میشود که نگاهی به وضعیت اقتصادی خانواده ها بیاندازیم ، تورم روز افزون و سیر صعودی قیمت ها  آنچنان شدت گرفته که صدای خرد شدن کمر قشر ضعیف جامعه  زیر این فشار به وضوح شنیده میشود ،

 اما آنچه باعث نگرانی بیشتری شد  بیکاری بیش از سه هزار نفر از نیروهای کارخانه ایران خودرو در واحد تبریز که مسئول تولید وانت پیکان است  .

آنچه که مسلم است وانت پیکان میبایست  سالها پیش از رده تولید خارج میشد  و طی یک مسیر مشخص تولید محصول دیگری آغاز شود ، هر چند در اینگونه موارد تجربه بسیار موفقی نداشتیم به عنوان نمونه با خروج پیکان سواری از رده محصولات  از کارخانه رقیب پراید و دیگری محصول ناقصی به نام پیکان آردی به عنوان  جایگزینی به وجود آمد ، آیا امروز مدیران دیروز میتوانند بگویند که موفق بوده اند

آری چرخه تجربه مدیران امروز سرزمین از هر سو باعث از بین رفتن اموال مملکت گشته است همچنان که امروز براثر همان کج مدیریت ها تولید وانت پیکان یک شبه متوقف شد و ما حصل آن بیکاری کارگران از یک سو و از سویی دیگر انبار بیش از 40،000 وانت پیکان در محوطه کارخانه است ، چه کسی مسئول بیکاری کارگران واز بین رفتن خودروهایی است که به طور مستقیم از اموال مملکت هستندخواهد بود ، در این نوشتار سعی بر حمایت از این کارخانه و محصولش نداشته و ندارم بلکه نگاهی بود بر آنچه که بر ما میگذرد لج بازی مدیرانی که هیچ بوئی از منافع ملی نبرده اند و فشار مضاعفی که بر مردم در اثر اینگونه اقدامات وارد میگردد همان اصلی  که سالها است فراموش گشته است …..

درحاشیه تقدیم استوارنامه سفیر جدید روسیه