دمی با سهراب سپهری –روزگار ما

گفت : اهل كاشانم.

گفتم : اهل کجایم نمیدانم فقط میدانم سرزمینم در بند است و دگر چه فرق دارد

گفت : روزگارم بد نیست.

گفتم : روزگار ماتاریک است و سرزمین در نابودی است

گفت : تكه نانی دارم ، خرده هوشی ، سر سوزن ذوقی .

گفتم : سفره مان خالی است و هوشمان را چه ساده به اسارت بردند و همه ذوقمان شده دمی در دنیای مجازی بودن  

گفت : اهل كاشانم ، پیشه ام نقاشی است:

گاه گاهی قفسی می سازم با رنگ ، می فروشم به شما

تا به آواز شقایق كه در آن زندانی است

دل تنهایی تان تازه شود .

گفتم : اهلیتم  فراموش شد و پیشه ام را هم نمیدانم  چیست ماهها است  بیکارم و زندگی شده چرخ زدن در کوچه ها در پی هیچ ، قفسی برایمان ساخته اند تا هر از گاهی که بیاد می آورم کیستم و اهل کجایم به فراموشی دچار شوم

گفت :چه خیالی ، چه خیالی ، … می دانم

پرده ام بی جان است .

خوب می دانم ، حوض نقاشی من بی ماهی است .

گفتم :خیالم فقط سر کردن با روزگار است پرداخت اجاره خانه ، قبوض دریافتی ، سیر کردن چند شکم

خوب می دانم ، حوض نقاشی من پر از اَشکال است ، پر از خطهای کج و معوج  هر کدام نشانی است از بدهی به بار آمده ………

گفتم صبر داشته باش چیزها دیدم در روی این خاک ،  تو نشانی از آن ندیدی

كودك میگریست و می دوید پی مادر و مادر  در خاک میغلطید : شوهر را که برد  .

مادری چادر سیاه بر سر در آن دوردستها تنها بر سر قبر دخترک میگریست ، صدایش در باد می پیچیید ندایم چه شد

پیرمرد تنها کز کرده و مینگریست که شاید خبری آید از پسرکش همان که  پشت دیوارها زندانی است .

مادری اشک در چشم و تنها در سلول منتظر دیدن فرزندان  

مامورانی  دیدم كه در  تاریکی بدنبال جوانان میگردنند تا که آنان را  پرپرکنند  .

مردمی دیدم  در پی نردبانی  از آن ، بالا روند و بر  بام به همه گویند تا شقایق هست زندگی باید کرد  .

چه کسانی در زیر فشار این تحریم ها هستند مردم یا حاکمان

از زمانی که در سرزمینمان انقلاب شد و کشور تبدیل به جمهوری اسلامی گردید دیر زمانی سپری گشت ، با آغاز جنگ با عراق که نتیجه خودخواهی و لجبازی حاکمان ایران و بلند پروازی حاکم آنروز عراق صدام حسین بود ، چه روزهائی را سپری کردیم ، وحشت ، ترس و مرگ از یک سو و از طرفی دیگر کمبودها در بخش های مختلف صنایع کشورمان .

صف های طولانی خرید نان ونفت ، فروشگاههای تعاونی و آغاز ورود گوشتهای یخی به کشور .

فریادهای کسانی که مردم را دعوت به حضور در جنگ میکردند ، فریادهایی که از مردم میخواستند از همه چیز خود گذشت کنند پدران، شوهران، فرزندان  و دارائی و …………

روزهائی که به ما آموختند و در ما فرو کردند که هیچ نخواهید و همه چیز را برای آنان بخواهیم

روزهائی که بلندگو در دست فریاد بر میاوردند  خدایا خدایا تا انقلاب ………………

جنگ تمام شد اما هر چه به جلوتر آمدیم وضعیت کشورمان بهبود نیافت ، جنگ هایی دیگر آغاز گشت ، این جنگ ها  فشار روانی را بر جامعه تحمیل کردند ،  تحریم

تحریم ها باز نتیجه  لجبازی حاکمانی که فقط خود را در نظر میگرفتند و میگیرند و غربی هایی که برای رسیدن به مقاصد خود فقط و فقط تحریم را فریاد میزدند  و مردمی که در این میان هزینه پرداخت میکردند ، آری مردمی که با هر فشار جدید تحریم باید تحمل کنند و حاکمانی که مردم را در برابر تحریم ها قرار میدادند .

دوران تحریم ها برعکس آنچه که بسیاری در فکرمی پروراندند به پایان نرسید و بلکه هر روز شدیدتر شد ،

در چند ماهه اخیر تحریم های غربی ها دست دولتیان ایران را در تنگنای بیشماری قرار داد و غربی ها شادان از اوضاع به وخامت ایران مینگرند ، اما چه کسانی در زیر فشار این تحریم ها هستند مردم یا حاکمان

با تحریم بانک های ایران در اکثر کشورهای اروپائی و حتی همسایه ، انتقال پول به آن سوی مرزها در صنایع مختلف دچار مشکلات حاد گردیده است

صنایع داروئی بیشترین ضربه را تحمل میکند و هیچ آینده ای برای این موضوع قابل پیش بینی نیست و سلامتی مردم در خطر بسیار بزرگی قرار دارد .

صنایع نفت ، گاز ، پتروشیمی و نیروگاهی به دلیل عدم ارسال اجناس از طرف سازندگان معتبر ونبود راهی برای انتقال پول عملا» پروژه ها یک به یک تعطیل میگردند .

صنایع خودرو ساز و….. به دلیل عدم راهی برای انتقال پول به کشورهای فرانسه ، ترکیه و ژاپن و…… عملا » خودروسازان خطهای تولید بسیاری از محصولات خود را متوقف یا کند کرده اند ، پژو 206 ، تندر 90 ، تیبا ، ماکسیما و قشقائی و …..

آری غربی ها می توانند با یک نگاه خوشحال وشادان باشند که سرزمینمان پیش به سوی تحریم ها رفته است و آثار مثبتی داشته است اما چه کسانی هزینه ها را پرداخته اند ، همان مردمی که از کارخانه هایی که مشغول بکار بوده اند به خانه مهاجرت کرده اند این انسانها چند نفر نبوده و نیستند و هزاران هزار نیروی بیکار .

و از سوئی دیگر آثار تحریم با تورم شدید در بازار ، دست مردم را از خرید ابتدائی ترین مواد مورد نیاز خود کوتاه کرده است و این نتیجه تحریم است .. هر روز فشار بیشتر و بیشتر بر مردم ………………..