داستان یک زندگی – از پشت میله ها -4

 

با دیدن وکیلم  متوجه شدم که پرونده کامل بسته شده است ، هر چند سعی میکرد  خودش را معمولی جلوه دهد اما متوجه شدم  دیگر از دستش کاری ساخته نیست ، فقط گفت : همه مدارک را از میان برده اند و فعلا مدرکی دال بر بیگناهیت………….. نمیتوانم ثابت کنم …

سلولم سرد بود و زمستان باتمام قدرت درونش رخنه کرده بود ، لبه تخت نشستم ، سردم بود و پتو را به دوشم کشیدم  فایده ای نداشت پتو کهنه بود.

از بچه ها شنیدم  رضا   دو هفته قبل با یک حکم سریع جانش را از دست داد . چند روزی را به سکوت گذرانده بودم و غذا هم نخوردم اما چاره ای نبود و نصایحش به یادم آمد  غذا خوردن را شروع کردم … به یاد گذشته ها رفتم ….  

جنگ وارد مراحل جدیدتری شد و عراق دیگر به جای حمله با هواپیماهایش ، شهرها ، با موشک های عراقی آشنا شده بودند ، بزرگتر شده بودم ——– یکی دو بار به خاطر حرفهایی که بابا تو خانه گفته بود و من هم  ندانسته تو مدرسه گفته بودم ،برام مشکل ساز شد  از همه جالبترش مربوط به امام جمعه ای بود که امده بود تو شهر و بابا هم متوجه سوابق قبلیش شده بود و یکبار که دوستاش تو خانه نشسته بودند گفت این بابا دو سه مورد سابقه خیلی بد داره و دست درازی هایی هم به خانمها تو شهر قبلیش کرده … من هم عین همین جملات را به چند تا از همکلاسیهایم گفتم و یکیشون عضو انجمن اسلامی مدرسه بود و سریع به رئیس انجمن اسلامی مدرسه گفت و کار تا بابا و بقیه کشید و اینبار مدیر مدرسه که بابا را میشناخت ما را از یک دردسر رها کرد ،

از لبه تخت جدا شدم و ایستادم ودر سلول قدمی زدم فکرم کار نمیکرد و و کیل هم آب پاکی را روی دستانم ریخت ، باز نشستم و ….

در دوره تحصیلی راهنمائی بودم . ظهر ها بدون استثنا تو حیاط مدرسه موکت پهن میکردیم و  همه به نماز می ایستادند ، باید سر موقع حاضر میشدیم و گرنه تنبیه میشدیم ، کار من از تنبیه گذشته بود وچندین بار کتک خورده بودم و جز اخلال گران محسوب میشدم ، یک بار  به موقع رسیدم مدرسه  به زور سر نماز حاضر شدم و از بد ماجرا من افتادم پیش چند تا از اخلال گران بدتر از خودم ، هیچی آنروز نماز کل مدرسه بهم ریخت ،

بچه ها سر نماز کلی سر و صدا راه انداخته بودند و موقع رکوع با سنگ ریزه ها به هم حمله میکردند و صف را برهم میزدند ، هیچی یکی دوبار تو سط مسئول انجمن اسلامی تذکر داده شد و فایده ای نداشت ، نماز که تمام شد تازه فهمیدم که بینمون چند تا از بچه ها را مامور کرده بود تا ما را شناسائی کنند ،

تو کلاس بودم که آقای احمدی مسئول انجمن اسلامی صدام کرد و به دنبالش  راه افتادم ، سر هر کلاس لیست توی دستش را نگاه میکرد و اسامی را میخواند فکر کنم آنروز حدود 20 نفری شدیم ، بعد از کلی سئوال و جواب که چرا شلوغ کردیم ، چند نفری که ترسوتر بودند بعد از چند تا تشر اعتراف کردند و تعهد دادند و به سر کلاس رفتند ،

نوبت به من که رسید آقای احمدی نتوانست از من اعتراف گیری کند ،رو به مدیر و ناظم کرد و گفت این کارش از این حرفها گذشته باید زندانی شود ، با شنیدن اسم زندان یاد بابا و چند سال قبل و اون اتاقهای تو در تو افتادم ، اومدم حرفی بزنم اما نتونستم  و فقط برای اینکه قافیه را نبازم با دو انگشتم ویشگونی از پام گرفتم …….

در اتاق را که باز کرد اون تو تاریک بود و آقای احمدی هلم داد تو وگفت تا درست نشی همون تو میمونی و در رابست ، خیلی تاریک بود  حسابی ترسیدم ، انبار مدرسه   از آشغالهای اضافی که هر کدام گوشه ای ریخته شده پر بود  ،

 با هر صدائی لرزشی تو بدنم احساس میکردم ، سعی میکردم بر خودم مسلط شوم ، به آرامی شروع به حرکت کردم تا شاید راهی برای فرار پیدا کنم اما همه جا بسته بود . از لابه لای کمدهای چیده شده  به یکباره  سوراخی را دیدم که روشنائی بیرون میزد خوشحال به سمتش رفتم و کمدها را به سختی به کناری زدم ، چندین کارتن را به زمین انداختم ، سوراخ پیدا شد یک  هواکش بود اما از پشت میله هایی به دیوار زده شده بود که اجازه خروج نمیداد ، خودم را باختم و اشک تو چشمهام جمع شد و نشستم ، من پشت میله ها هستم .

باصدای باز شدن درب انباری به خودم امدم  مدیر و مسئول انجمن بر درب ایستادند ، آقای احمدی گفت درست شدی ، با دستهام اشکهایم را پاک کردم و گفتم من دیگه نمیخواهم زندان بمونم من هم دیگه تعهد میدم ….

 

بر روی تخت دراز کشیدم و خودم را مچاله کردم و پتو را بدورم پیچیدم و به پنجره نگاه کردم و میله ها به یادم آورد که پشت ………

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: